Μεταφερομαστε στην  παρακατω σελιδα οριστικα!!!!

http://arisdeslis.blogspot.com/

Ο 40χρονος, έφερε βαθύ τραύμα στο λαιμό από σπασμένο μπουκάλι.

Η αστυνομία συνέλαβε δύο άτομα, ένα μουσουλμάνο από την Θράκη και έναν Παλαιστίνιο, οι οποίοι είναι επίσης άστεγοι και θεωρούνται οι δράστες της δολοφονίας.

Οι αρχές αναφέρουν ότι πιθανότατα πρόκειται για επίλυση διαφορών.

Σοβάς ή τσιμέντο ανιχνεύτηκαν στη σφαίρα του όπλου του ειδικού φρουρού, η οποία έκοψε το νήμα της ζωής του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλο το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου.

Το πόρισμα της βαλλιστικής εξέτασης η οποίας παραδόθηκε πριν από λίγη ώρα στον ανακριτή επιβεβαιώνει τα όσα είχε αποκαλύψει εδώ και ημέρες η zougla.gr.

Ότι δηλαδή η μία πλευρά της βολίδας είναι χτυπημένη, πράγμα που σημαίνει ότι προσέκρουσε σε σκληρό αντικείμενο, πριν χτυπήσει το θύμα.

Τα στοιχεία αυτά συμπίπτουν μάλιστα με το πόρισμα του ιατροδικαστή κ. Λευκίδη, ο οποίος ανέφερε ότι η πορεία της βολίδας ήταν από πάνω προς τα κάτω, άρα υπήρξε γωνία πρόσκρουσης.

Κατά την εξέταση ήταν παρόντες τεχνικοί σύμβουλοι από την πλευρά του θύματος, αλλά και από την πλευρά των κατηγορουμένων ειδικών φρουρών.

Στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών «Δημόκριτος», η βολίδα υπεβλήθη και σε χημική εξέταση, κατά την οποία εντοπίστηκαν «επίκτητα» υλικά, πιθανότατα από σοβά ή τσιμέντο.

Οι τεχνικοί σύμβουλοι της οικογενείας του Αλέξη Γρηγορόπουλου πιστεύουν πως η βολίδα εισήλθε στο σώμα του 15χρονου μάλλον από τα πλάγια και όχι από πάνω προς τα κάτω και ότι τα «επίκτητα» υλικά που βρέθηκαν πάνω της δεν είναι άσφαλτος, μάρμαρο ή μέταλλο.

Ακόμη όμως και αν η σφαίρα εξοστρακίστηκε, το γεγονός αυτό ενδεχομένως να μην αποκλείει δόλο και πρόθεση εκ μέρους του δράστη, αφού υπάρχει το ενδεχόμενο ο σκοπευτής να αστοχήσει.

Το επόμενο βήμα είναι η βλητική εξέταση και αυτοψία στην οδό Τζαβέλλα, για να αποδειχθεί πού ακριβώς χτύπησε η σφαίρα, από ποια απόσταση βλήθηκε και πού στόχευε ο δράστης.

Επίσης, θα πραγματοποιηθεί συλλογή υλικών από το σημείο του περιστατικού, ώστε να καταστεί δυνατή η σύγκριση με τα υλικά που βρέθηκαν πάνω στη βολίδα.

Στο μεταξύ, καμία σχέση με το τραγικό περιστατικό της δολοφονίας του 15χρονου δεν έχει, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κάλυκας σφαίρας, τον οποίο βρήκε και παρέδωσε μία γυναίκα, υποστηρίζοντας ότι τον βρήκε στην οδό Βαλτετσίου.

Η γυναίκα εμφανίστηκε αυτοβούλως στον ανακριτή τις προηγούμενες ημέρες, παραδίδοντας τον κάλυκα, χωρίς ωστόσο να έχει διαπιστωθεί μέχρι στιγμής πότε ακριβώς βρέθηκε.

Επιμένουν στην άποψη περί δολοφονίας του 15χρονου οι δικηγόροι της οικογένειας του μαθητή μετά και τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης που παραδόθηκαν στον ανακριτή.

Οι δικηγόροι της οικογένειας του 15χρονου, οι οποίοι μαζί με τους συνηγόρους των ειδικών φρουρών ενημερώθηκαν για τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης εμφανίζονται βέβαιοι ότι πρόκειται για ανθρωποκτονία από πρόθεση.

Όπως δήλωσε η κ. Βλασία Σεργάκη: «έστω κι αν αναφέρει εξοστρακισμό η βαλλιστική εξέταση αυτό θα κριθεί σε συνδυασμό με την βλητική εξέταση και την αυτοψία του χώρου όπως ζητούν οι τεχνικοί σύμβουλοι για να καθοριστεί η ακριβής πορεία και κατεύθυνση της σφαίρας».

Σύμφωνα με την κ.Σεργάκη: «χωρίς την βλητική εξέταση και την αυτοψία δεν μπορούν αυτή την στιγμή να υπάρξουν ασφαλή συμπεράσματα καθώς η ιατροδικαστική έκθεση και η βαλλιστική έρευνα χρήζουν ιδιαίτερα ενδελεχούς μελέτης».

Τα επόμενα 24ωρα αναμένεται να διενεργηθεί η βλητική εξέταση και η αυτοψία του χώρου, αφού ο ανακριτής έκανε δεκτό το αίτημα της οικογένειας του 15χρονου.

As Americans continue to eagerly devour each and every sordid morsel coming out of the Rod Blagojevich scandal in Illinois, politicians have not surprisingly become obsessed with finding new ways to feed this growing appetite.

And why wouldn’t they?

With a U.S. Senate seat in limbo and bales of partisan hay to be made –Blagojevich is a gold mine for state and local elected officials looking for a quick and easy way to ramp up their name ID.

Politicians are never happier than when pointing fingers at one another, and the sheer audacity and crassness of Blagojevich’s effort to sell this Senate seat to the highest bidder lends itself capably to such derision.

As a testament to the dimensions of this ongoing scandal, in its wake everything else we were focused on has receded.

Coverage of the coronation of President-elect Barack Obama has practically ground to a halt, as have media reports on the steadily deteriorating state of our nation’s economy. A multi-billion bailout for Detroit? Another Kennedy seeking elected office in New York? A pair of shoes thrown at President George W. Bush?

It seems all of these stories are playing second fiddle to Chicagoland’s scheming, foul-mouthed governor, his screaming “Lady MacBeth” and the growing list of politicians caught up in their insidious web.

Yet as the Blagojevichs’ dirty laundry continues to be publicly aired (and as the ongoing investigation and Senate speculation dominate water cooler conversations), few people are actually stopping to consider the real roots of this ugly affair, to say nothing of its long-term lessons.

Specifically, very few of the politicians currently tripping over themselves to get in front of the nearest television camera are discussing how widespread these sorts of abuses truly are – and what measures citizens should be taking in order to prevent this sort of thing from continuing to happen.

Let’s dispense with the intrigue and partisan jockeying, then, and take a brutally honest look at the Blagojevich mess from 30,000 feet.

First of all, if you think this sort of pay-to-play scamming doesn’t go on every single day in Washington D.C. and state capitals all across America,

I’ve got a bridge in Brooklyn I’d like to sell you.

It may not always be so mindlessly overt (and the tape recorder may not always be on), but in the post-Jack Abramoff world we live in – a world of “free home renovations” for U.S. Senators and cash hidden away in Representatives’ freezers – let’s not delude ourselves.

The truth is that government entities dole out multi-million dollar contracts, make major regulatory decisions and pass new laws every day in America based on nothing more than who cut the biggest check to the politicians’ campaign coffers. In fact, many of these deals come in the form of secretive “no-bid” contracts that often directly benefit politicians’ friends and family members.

Sadly, the vast majority of these “pay-to-play” scams are perfectly legal –and even scarier, most of them never see the light of day.

Voters obviously have access to the financial contributions that go into political campaigns, but tracking the money that flows out of our government entities – our taxpayer money – often involves navigating impenetrable thickets of smoke, mirrors, mazes and secrets.

Should it surprise us, then, that politicians of low moral character like Blagojevich would seek to take advantage of their positions of public trust?

In Colorado last month, voters took a stand against this pervasive culture of political corruption in America. Over the objection of virtually every elected official (and every public and private sector labor union in the state), citizens passed a comprehensive clean and open government measure that dramatically alters the status quo conditions responsible for politicians’ egregious behavior.

In addition to severely restricting political contribution’s from no-bid government contractors including public sector unions, Colorado’s new law also creates an online database where taxpayers will be able to follow how every cent of their money is being spent.

The logic behind this initiative is simple – remove the temptation, and you remove much of the bad behavior.

As the Blagojevich scandal continues to dominate headlines across the nation, let’s hope that our elected officials start recognizing the wisdom of following Colorado’s lead, rather than continuing to indulge their own greed.

The author is Chairman of Americans for Limited Government.

To: Ms Ana Maria Cabanellas
President
International Publishers Association
3 Avenue de Miremont
1206 Geneva, Switzerland

Dear Ms Cabanellas,

We would like to bring to your attention and would be grateful for your reaction to the fact that there has been a series of attacks on book publishers and their bookstores in Athens, Greece, the first on 5 June, in each case resulting in the destruction of these establishments and the burning of tens of thousands of books (see the attached Informational Appendices: 1 for a description of the events, 2 for a sampling of the kind of destruction, and 3 for a list of the five establishments that were attacked and burned).

Relating to these organized and brutal attacks it is remarkable that,

* the police did not act, certainly it has not arrested and charged any of those responsible;
* the government appears to have taken no other action to find the culprits, and has not even made statement to condemn these acts; the main opposition party also has not condemned these actions, even though one of its prominent MPs (and former Minister of Education) recently was attacked by what appears to have been a person linked to the book-burners;
* the mainstream press, print or television, has given little or no coverage to the events;
* the human rights NGOs, that are otherwise quite vocal in any number of issues, have chosen to be quiet on this attack on the freedom of the press and public expression; and,
* the publishers’ and booksellers’ associations have ignored these attacks (the only comment an official of one of the publishers’ association could muster to this writer was that the victims were not sufficiently careful about the safety of their property).

All of the above groups appear seemingly oblivious to the implication that their silence effectively signifies their acceptance of these violent criminal acts, and of the corollary, that not all are entitled to equal protection under the law of their basic human rights and freedoms.

We are writing to you out of frustration and genuine concern about the implications for civil society not only Greece, but also of Europe in its entirety, of the acceptance of criminal attacks, book-burning and intimidation as forms of legitimate “political expression”. These violent actions against books remind on of the Heinrich Heine’s often quoted, “In a place where they burn books, they will end in burning human beings” (Dort, wo man Bucher verbrennt, verbrennt man am Ende auch Menschen).

We ask that you contact the Greek Minister of Interior, the Honorable Prokopis Pavlopoulos, if only to ask him why the Hellenic Police and other institutions charged with maintaining public safety under his command have not been providing for the tangible protection of the freedoms of speech, of the press and of public expression.

It would also be helpful if you sent copies of the above communication to the Minister of Education, the Honorable Euripides Stylianidis, and to the Minister of Culture, the Honorable Michael Liapis. Contact information for all three ministers is to be found in the attached Informational Appendix.

A note explaining my motivation: I am an independent academic publisher based in New York over the last 33 years, a lifelong bibliophile committed to the unencumbered presentation of ideas, knowledge and information in book form with skill and good taste.

And I happen to be Greek, with a deep sense that the ideas and values developed in great part by my forebears, among the main ones are those relating to the dignity of the human being and to the very concept of freedom, became foundational for European culture; I am thus especially outraged that my fellow Greeks who are in a position to react institutionally, by their silence and inaction, passively accept the most barbaric and destructive of behaviors.

I have taken the liberty to send a copy of this letter to your Mr Alexis Krikorian, Director, Freedom to Publish. Thank you for your attention, and I look forward to you response.

Sincerely yours,

Aristide D. Caratzas
Informational Appendix 1
The Burning of Four Athenian Bookstores and the Paralysis of Values
A Description of Events

1. On June 5 at 7:30 PM a group of thirty or thirty-five self-described “anarchists” wearing masks and hoods attacked the bookstore of Editions Pelasgos in the center of Athens, forced the owner Giannis Giannakenas and a customer out of the space, and emptied cans of gasoline and threw Molotov cocktails, incinerating the entire place and destroying it entirely.

2. On June 5, after the attack on Editions Pelasgos, the same group of hooded thugs walked about 200 meters and attacked the bookstore of the Georgiadis Editions, spraying it with flammables and throwing Molotov cocktails, also destroying it completely. The hooded thugs were so confident that there would be no police or other reaction that one of them directed traffic away from the front of the store so that his associates could complete their work of de- struction undisturbed. The publisher, Spyridon Adonis Georgiadis is a Member of Parliament elected in Athens, and this was the eleventh attack on his premises.

3. On June 21 at 1:00 PM – at a time when the area was bustling with activity – a group of about fifteen to twenty hooded thugs attacked the bookstore “Nea Thesis”, about 200 meters from the establishments that were attacked on June 5, and barely over 100 meters from the police precinct of the Exarcheia district of Athens. The thugs forced the wife of the owner and the employees out by beating a couple of them and threatening further violence, then poured flammable liquid in the store and incinerated it. The owner is Giannis Schoinas and he suffered a total loss.

4. On July 4 a fourth bookstore, “Eleutheri Skepsis”, a short distance from the establishments attacked during the previous weeks, also was attacked by a mob of a couple of dozen hooded thugs. The store also was gutted by fire, with the loss of thousands of books.

It is disquieting to note the following additional information about the four bookstore (and book) burnings:

# The four bookstores are identified with views on the political right, three relatively mainline right, the fourth with the extreme right.

# Each of the attacks described above lasted a minimum of 15-20 minutes, i.e. plenty of time for the police and authorities to respond. Yet in each instance the police and the authorities responded 30 minutes or so after the fact. The undersigned was an eyewitness of this practice when an attack on two publisher booths last Fall (2007) during the bi-annual book fair at Dionysiou Areopagitou, by a group of hooded or masked thugs led by a tall, thin young man who did not bother to cover his face; probably this group included many the same people that carried out the book-burnings. The group attacked the stands, and the people manning them, with clubs; the overturned the tables, tearing books apart and otherwise creating mayhem. Fifteen minutes later they left. A police squad appeared in force 30 minutes later, helmeted and with shields; even though I provided information to the lead police officer and offered to testify as a witness providing all personal relevant information, I was never called.

# The government, the opposition parties and the authorities have done or said little or nothing to condemn these attacks. This passive behavior in part can be explained by the fact that the publishers and bookstores attacked belong to persons aligned politically with the right wing (and in one case, extreme right wing).

# The mainline press given little or no coverage to these events. The only exception is to be found in an extensive and convoluted article dated June 20 in the newspaper Avgi, by a certain Demosthenis Papadatos-Anagnostopoulos, who, referring to the bookstore attacks, states that (presumably speaking for his partisans, unless it is a royal “we”) “nor do we believe that our freedom ends where that of the others’ begins… and we understand that for elementary social self-defense specific ‘amounts’ of violence are required”. In other words, indirectly supported the bookstore attacks. This newspaper, with miniscule circulation, is aligned with SYRIZA, a splinter leftist party, which routinely gives politically supports the hooded thugs.

# The publishers and booksellers associations in Greece have made no statements to support their colleagues or otherwise to condemn these attacks. The officials of these associations seem oblivious to the fact that the freedom of expression of opposing views is something that needs to be defended, if they hope to preserve their own freedoms. It appears that the officials are too cowardly to understand that burning books of those we may not agree with, creates the precedents and conditions to justify the banning and burning of all books—including those they publish or sell. This assessment should be borne in mind especially when international professional associations in publishing and bookselling meet and deal with their Greek counterparts.
Informational Appendix 2
A Sampling of the Destruction Depicted

The photographs on this page were taken by me at the bookshop of Editions Pelasgos at 14 Charilaou Trikoupi Street on 6 June at about 5:00 PM, one day after the attack; the space is no more than 65-75 square meters and, as can be seen in the images, was destroyed completely. Barely 20 hours after the attack a strong smell of gasoline still pervaded the space. It is also noteworthy that there was no police cordon or other barrier that would restrict access to the property after the commission of a crime.
Informational Appendix 3

The List of the Publishers Attacked
Contact Information

Editions Pelasgos
Ioannis Giannakenas, Publisher 14
Charilaou Trikoupi
Athens 106 79
Telephone: 210-362-8976
Å-mail: yyiannak@otenet.gr
Web Site: http://www.hellasbooks.gr

Georgiades Editions
Leonidas Georgiades, Publisher
Solonos 114
Athens 106 81
Telephone: 210-384-7374
Email: info@ellinikiagogi.gr
Web Site: http://www.georgiadesbooks.com

Nea Thesis Editions
Ioannis Schoinas, Publisher
Hippokratous 65
Athens 106 80
Telephone: 210-363-4932

Eleutheri Skepsis
Vladimiros Psiakis, Publisher
Hippokratous 112
Athens
Telephone: 210-361-4736
Email: info@eleftheriskepsis.gr
Web Site: http://www.eleftheriskepsis.gr
Informational Appendix 4

Relevant Greek Government Ministers
Contact Information

The Honorable Prokopis Pavlopoulos
Minister of Interior
Athens
Telephone: 210-698-8152 or 210-698-8154
Fax: 210-691-7944
Email: grypes@mopo.gr

The Honorable Euripides Stylianidis
Minister of National Education
Athens
Telephone: 210-344-3900
Fax: 210-344-2844
Email: minsec@ypepth.gr

The Honorable Michael Liapis
Minister of Culture
Athens
Telephone: 210-820-1648 or 210-820-1649
Fax: 210-820-1435
Email: minoff@culture.gr

ΌΤΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ ΞΕΓΕΛΑΕΙ(;)

“Με αφορμή μία από τις φωτογραφίες που βρήκαμε στο troktiko βρήκαμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε το ντύσιμο του εμφανιζόμενου κυρίου.

Όπως μπορούμε να δούμε στο πρόσωπο του φοράει γυαλιά του snowboarding μάρκας anon και τιμής τουλάχιστον 120 ευρώ…”

Και που το είδαμε αυτό σας παραθέτουμε και το link της εταιρείας http://www.burtonstore.eu

Τα παπούτσια είναι μάρκας nautica μόνο 210 ευρώ σε τιμή ευκαιρίας. Όσο για την μπλούζα και το τζίν δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τι μάρκα είναι.

Επομένως μπορούμε να δούμε την φτώχεια που έχουν τα καημένα παιδιά που τα “σπάνε” χωρίς έλεος!!!

troktiko:

Ή έκανε πλιάτσικο ή έχει και αυτός δικαίωμα στο όνειρο..

Αναρτήθηκε από troktikos

Με ψήφισμα αντιδρά η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης στα τελευταία γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα στην επιστολή εκφράζεται ο προβληματισμός και η ανησυχία της ομογένειας για τα δρώμενα στην πατρίδα, αλλά και η «ιδιαίτερα ταπεινωτική και εθνικά υπονομευτική εικόνα για τον ελληνισμό γενικότερα». «Είμαστε αποδέκτες», αναφέρει χαρακτηριστικά το ψήφισμα «σε καθημερινή βάση ειρωνικών, έως και χλευαστικών, σχολίων από συναδέλφους, φίλους και άλλους για την Ελλάδα και αισθανόμαστε θλίψη καθώς τη βλέπουμε να διασύρεται.

Διατυπώνουμε την θέση μας ότι στεκόμαστε ενάντια σε κάθε μορφή βίας από όπου και αν προέρχεται, όποια και αν είναι τα (εγγύτερα ή απώτερα) κίνητρα της, σε ότι (υψηλό ή ταπεινό) και αν αποσκοπεί. Καταγγέλλουμε, καταδικάζουμε και απορρίπτουμε κάθε μορφής βίας.

Πάγια θέση μας είναι ο σεβασμός των απόψεων του άλλου. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να διατυπώνει την σκέψη του. Έχει το δικαίωμα να υιοθετεί όποια συμπεριφορά, τακτική και πρακτική τον εκφράζει, έστω και πρόσκαιρα, έστω και με ιδιοτελή κριτήρια. Έχει και το δικαίωμα να διαλαλεί και να διαδηλώνει σε δρόμους και στάδια τις πεποιθήσεις, τις θέσεις και αντιθέσεις του. Και αυτά τα δικαιώματα του, είμαστε έτοιμοι να τα υπερασπιστούμε με κάθε τίμημα, με κάθε θυσία έστω και αν διαφωνούμε ριζικά με κάθε φθόγγο των κραυγών τους, με κάθε αράδα των συνθημάτων τους. Αυτό επιβάλλει η δημοκρατία. Αυτό απαιτεί κάθε ελεύθερη κοινωνία ισονομίας και ισοπολιτείας».

Ωστόσο, καταλήγει η επιστολή – ψήφισμα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων «Η ελευθερία του καθενός πρέπει να σταματά εκεί όπου αρχίζει η ελευθερία των γύρω του. Αδιαμφισβήτητα πρέπει να διασφαλιστεί η ίδια η δημοκρατία, η ειρήνη, η ασφάλεια, η πρόοδος και η περιουσία όλων των ανθρώπων σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία, σε κάθε κράτος. Πολύ δε περισσότερο σε ένα κράτος και σε ένα έθνος που έχει μια περισπούδαστη ιστορία πολιτισμού και προσφοράς, αρχών και αξιών πολλών χιλιετιών».

Τούτη τη στιγμή η δημοκρατία μας, κατά τον Ισοκράτη, «αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία. Πρόκειται για μια σκληρή διαχρονική αλήθεια κοινωνικής αυτοδιάβρωσης και εθνικής αυτοκαταστροφής».

«Πορτοκαλί» όλα…

Εκείνο που πραγματικά μας έφερε στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας ήταν το γεγονός ότι η στην Ελλάδα όλοι είδαν να γίνεται απόπειρα μιας «πορτοκαλί» επανάστασης, πιστής αντιγραφής όσων έγιναν στην Ουκρανία το 2005 και στη Γεωργία το 2004. Αυτό το είδαν όλοι έξω. Μόνο εδώ δεν το έχουμε αντιληφθεί ακόμα.
Ο μηχανισμός κινητοποίησης ήταν πανομοιότυπος: Μηνύματα SMS σε κινητά τηλέφωνα, κεντρικές οδηγίες από «ανατρεπτικά sites του Ιντερνετ (σε μας ενεργοποιήθηκε και το Facebook, πέρα από το γνωστό Indymedia).
Αποδέκτες αυτών των μηνυμάτων νέοι, άτομα μικρής (στην περίπτωσή μας πολύ μικρής) ηλικίας.
Τρόπος κινητοποίησης, η συντονισμένη διασπορά και συγκέντρωση δυνάμεων συνεχώς. Οι πιτσιρικάδες τρέχουν πολύ, αντέχουν πολύ κι η πόλη δίνει μεγάλη τακτικό πλεονέκτημα σʼ όποιον συντονίζει σωστά αυτό το αστείρευτο απόθεμα ζωτικότητας.
Στις «πορτοκαλί τύπου εξεγέρσεις», η διάχυση του μηνύματος από τους ξεσηκωμένους νέους στον ευρύτερο πληθυσμό γίνεται με διασπορά φημών στόμα με στόμα και με διαδικτυακά μέσα, με την «ηθική στήριξη» των ξένων ηλεκτρονικών μέσων (ραδιοφωνικών- τηλεοπτικών εκπομπών από ξένες χώρες που «συμπαθούν την εξέγερση»).
Εδώ δεν χρειάστηκε να συμβεί αυτό, διότι τα δικά μας ηλεκτρονικά ΜΜΕ μετέδιδαν live και με τον πιο στρεβλό τρόπο, όλη την «εμψύχωση» που ήταν απαραίτητη.
Τα ελληνικά ΜΜΕ, αυτά τα «προπύργια» του κεφαλαίου και της διαπλοκής λειτούργησαν ως ιμάντες μεταβίβασης του «επαναστατικού κλίματος» στον ευρύτερο πληθυσμό! Ακόμα κι όταν οι κάτοικοι πήραν την ευθύνη της αυτοπροστασίας τους στα χέρια τους, τους κατηγόρησαν ότι ήταν «ακροδεξιοί και χρυσαυγίτες»! Για να αναγκαστούν να σωπάσουν μετά, όταν τους έπαιρναν και τους έβριζαν από παντού – κι από την Πάτρα κι από το Βόλο κι από τη Λάρισα κι από το Ηράκλειο Κρήτης κι από τη Χαλκίδα κι από τις Σέρρες…

Μαζικός τρόμος, κυβερνητική αποδόμηση, πολιτική χειραγώγηση

Πορτοκαλί εξεγέρσεις έγιναν ως τώρα σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Η στρατηγική των «πορτοκαλί» εξεγέρσεων» ήταν, ως τώρα, να παραλύουν τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους. Γιʼ αυτό έβαζαν στόχο τα κυβερνητικά κτίρια. Η κυβέρνηση αντιμετώπιζε το δίλημμα να χρησιμοποιήσει εκτενή βία για να διασωθεί. Όσο ανέβαινε το κόστος της καταστολής, τόσο κατέρρεε η διάθεσή της για αντίσταση. Άκαμπτα και σκληρά καθεστώτα στηρίζονται στο φόβο του πλήθους. Αν δουν το πλήθος αποφασισμένο να τους αμφισβητήσει εμπράκτως, τότε παραλύει η διάθεση τους να το καταστείλουν και καταρρέουν. Ο φόβος που ως τότε ενέπνεαν στους άλλους, τώρα επιστρέφει στους ίδιους και τους σαρώνει.
Στην Ελλάδα όμως, υπήρχε μια ιδιοτυπία: Εδώ δεν έχουμε συγκεντρωτικό αυταρχικό καθεστώς. Μάλλον χρόνια ακυβερνησία έχουμε. Το πολιτειακό μπάχαλο δεν χτυπιέται με συγκεντρωτικά χτυπήματα σε κέντρα εξουσίας. Εδώ χρειαζόταν αποκεντρωμένα χτυπήματα για να παραλύσει ο κοινωνικός ιστός για να κυριαρχήσει ο φόβος στον πληθυσμό.
Για να δημιουργηθεί κατακραυγή κατά της κυβέρνησης – κατακραυγή σε κάθε περίπτωση: Αν χτυπούσε τους διαδηλωτές, κατακραυγή λόγω της αιματοχυσίας που θα επακολουθούσε. Κι αν δεν χτυπούσε και τους άφηνε να καίνε και να λεηλατούν, κατακραυγή γιατί κανείς δεν μπορούσε να προστατέψει τον πληθυσμό.
Η κατακραυγή αυτή θα οδηγούσε – σύμφωνα με τον προφανή σχεδιασμό – σε ανατροπή της κυβέρνησης: στον εξαναγκασμό της να παραιτηθεί, και στη συνέχεια η χώρα θα οδηγούνταν σε εκλογές, σε συνθήκες μεγάλου κοινωνικού σοκ. Οπότε και θα προέκυπτε αναγκαστικά πολύ-κομματικός κυβερνητικός συνασπισμός που θα ήταν εύθραυστος. Κι επειδή θα ήταν εύθραυστος θα αποδεικνυόταν πιο εύκολα ελεγχόμενος και χειραγωγούμενος και ευεπίφορος σε εκβιασμούς από εξωθεσμικά κέντρα του εσωτερικού και τους εξωτερικού.
Για αυτό και έγινε απόπειρα να καεί το κέντρο στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στις περισσότερες πρωτεύουσες των νομών. Ώστε ο φόβος να διαχυθεί άμεσα σε όλη την κοινωνία.
Γιʼ αυτό και χρησιμοποιήθηκαν ομάδες κρούσης κουκουλοφόρων, οι οποίοι κρύβονται στο άβατο παρανομίας του λεγόμενου «πανεπιστημιακού ασύλου» κι αποτελούνται από στοιχεία ξένα προς τις τοπικές κοινωνίες.
Γιʼ αυτό και στρατολογήθηκαν κι αλλοδαποί, συνήθως τα πιο λούμπεν στοιχεία λαθρομεταναστών.
Πρωταρχικός συναυτουργός αυτής της ελεγχόμενης έκρηξης – που κατέστρεψε 700 επιχειρήσεις σʼ όλη την Ελλάδα (374 μικρές επιχειρήσεις μόνο στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας) κι άφησε άνεργους, χριστουγεννιάτικα, πάνω 2500 χιλιάδες εργαζόμενους – είναι τα «πορτοκαλί παπαγαλάκια» των ηλεκτρονικών Media: Που δίκασαν, καταδίκασαν την «κρατική τρομοκρατία» και ξεσήκωσαν την πιτσιρικαρία των 16χρονων σʼ όλη την Ελλάδα, παίζοντας το παιγνίδι των σκοτεινών κουκουλοφόρων που είναι από πίσω τους και των ακόμα πιο σκοτεινών «εξωθεσμικών κέντρων» που τους κινούν.
Πώς; Όλα αυτά είναι θεωρίες συνομωσίας;
Είστε σίγουροι;

Θεωρίες συνομωσίας;

– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι ο συντονισμός αυτής της «εξέγερσης» είναι πανομοιότυπος σε τεχνική, σε μέσα και σε τακτικές μεθόδους, με τα πρότυπα των «πορτοκαλί επαναστάσεων» (όπως ανέφερε και η σούπερ προοδευτική γαλλική Liberation);
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι όλες οι «πορτοκαλί επαναστάσεις» όπου έγιναν – είτε πέτυχαν είτε όχι – αποκαλύφθηκε ότι υποστηρίχθηκαν και σχεδιάστηκαν από κέντρα που έδρευαν στο εξωτερικό – όπως ομολόγησαν και κάποιοι πρωταγωνιστές τους, όπου η κα. Γιούλια Τιμοσένκο, πρωθυπουργός της Ουκρανίας, που άλλαξε «στρατόπεδο» στο μεταξύ;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας», ότι ο αντί-εξουσιαστικός χώρος σήμερα, δεν έχει καμία σχέση με τους παλαιούς αναρχικούς των Εξαρχείων, κι ότι ελέγχεται από κέντρα του εξωτερικού (όπως υπαινίχθηκε σαφώς, η Γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα);
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι έχει δημιουργηθεί «αντιφασιστική διεθνής», χρηματοδοτούμενη πλουσιοπάροχα από διάφορες «περίεργες» ΜΚΟ, με στόχο να χτυπήσει τους «εθνικιστές» παντού στην Ευρώπη;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι ήδη στα Ελληνικά πανεπιστήμια πρυτάνεις και καθηγητές ξυλοκοπήθηκαν αγρίως με την κατηγορία του «εθνικιστή», στο όνομα του… «πανεπιστημιακού ασύλου»;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας», ότι η Γαλλία έχει απαγορεύσει τη δράση τους, ενώ αντίστοιχα περιοριστικά μέτρα σκέφτονται να πάρουν σε Ιταλία και Γερμανία (σε Ισπανία και Πορτογαλία τα έχουν ήδη πάρει);
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι οι κουκουλοφόροι βγαίνουν μέσα από τα τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κατήγγειλε η ίδια η κα. Παπαρήγα προχθές;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι επανειλημμένως στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο) έχουν επέμβει στα δικαστήρια με στόχο να απαλλάξουν συλληφθέντες κουκουλοφόρους, που κάποτε αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι ήταν και στενοί συγγενείς τους που συμμετείχαν σε ένοπλη ληστεία;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας» ότι έχουν εξοβελίσει στην Ελλάδα, από κάθε δημόσιο βήμα σε μεγάλης εμβέλειας ΜΜΕ, κάθε ελεύθερη φωνή που αρθρώνει πατριωτικό λόγο, με την κατηγορία του «ακροδεξιού εθνικιστή;
– Είναι «θεωρία συνομωσίας», ότι θεώρησαν πρόσφατα ακόμα και τον Μίκη Θοδωράκη, «ακραίο εθνικιστή»; Όπως θεωρούν ακροδεξιούς εθνικιστές τον Ελύτη, τον Σεφέρη και τον Ρίτσο;
Βλέπετε ότι η «αντιφασιστική διεθνής» έχει απλώσει τα πλοκάμια παντού και τρομοκρατεί τους πάντες. Χρόνια τώρα τρομοκρατεί, συγγραφείς, διανοουμένους (πολλούς και με βαριές περγαμηνές αληθινών αντιφασιστικών αγώνων), πανεπιστημιακούς, πολιτικούς, στελέχη του κρατικού μηχανισμού, κατοίκους των Εξαρχείων, γονείς και κηδεμόνες στα σχολεία κλπ. Προχθές, απλώς προσπάθησε να επεκτείνει το κράτος του φόβου στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού.
Μέχρι πρόσφατα τρομοκρατούσε με μεθόδους προσωπικής σπίλωσης. Προχθές έσπειρε την τυφλή βία και το μαζικό τρόμο των φλεγόμενων κτιρίων στα αστικά κέντρα.

Η αποτυχία του σχεδίου

Μόνο που το σχέδιό τους απέτυχε:
* Πρώτον διότι για να επιτύχει η τυφλή βία έπρεπε να παραμείνει απρόσωπη. Από τη μια πλευρά να βρίσκεται η στυγνή καταστολή και η «ανίκανη κυβέρνηση» κι από την άλλη ο «τιμωρός λαός». Από την ώρα που η ευθύνη για την υπόθαλψη της τυφλής βίας απέκτησε ονοματεπώνυμο, κι αναδείχθηκαν οι «ηθικοί αυτουργοί» της, τότε η λαϊκή κατακραυγή στράφηκε κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ περισσότερο, που την κατηγορία την διατύπωση απερίφραστα η Αλέκα Παπαρήγα, Γραμματέας του ΚΚΕ.
Βέβαια και ο Βύρων Πολύδωρας το ίδιο ακριβώς είχε πει πριν ενάμιση χρόνο και τον έβγαλαν «τρελό» και «γραφικό». Τότε. Τώρα το είπε και η Παπαρήγα κι όλοι το αποδέχθηκαν. Βλέπετε στην Ελλάδα, μια προφανή αλήθεια, αν δεν την πει η επίσημη Αριστερά, δεν είναι αλήθεια. Είναι «τρέλα» και «φαντασίωση»…
Απʼ όλους εκείνους που ειρωνεύθηκαν τότε τον Πολύδωρα – γιατί είπε το προφανές – θα βρεθεί, άραγε, κανείς να του ζητήσει συγγνώμη δημόσια;
Ιδιαίτερα από τους δικούς τους…
* Δεύτερον, το σχέδιο απέτυχε διότι ο κόσμος, παρά την πλύση εγκεφάλου αντέδρασε. Αποφασιστικά και με απόλυτη αυτοσυγκράτηση. Κι όπου χρειάστηκε πήρε και μέτρα κατά των κουκουλοφόρων.
Ακόμα και στα ηλεκτρονικά sites άλλαξε το κλίμα μετά τη Δευτέρα το βράδυ. Όπως και στα έντυπα ΜΜΕ, που ήταν, σε γενικές γραμμές, πολύ πιο ισορροπημένα, τουλάχιστον από ένα σημείο και πέρα.
* Τρίτον, το σχέδιο απέτυχε διότι οι γονείς του αδικοχαμένου Αλέξανδρου, έδειξαν εξαιρετικά αξιοπρεπή στάση. Για την ακρίβεια, μέσα στην απερίγραπτη οδύνη τους, έδωσαν μάθημα αξιοπρέπειας. Μέσα στο βουβό πόνο τους αρνήθηκαν να γίνουν αθύρματα στα χέρια των ολοφυρομένων καναλιών της σπέκουλας. Πέρα από την προσωπική τους αξιοπρέπεια προστάτεψαν και τη μνήμη του παιδιού τους…
* Τέταρτον, διότι η Κυβέρνηση έσπευσε να πάρει μέτρα «γενναιόδωρης ανακούφισης την πληγέντων». Κι έκανε για μια ακόμα φορά το μόνο που ξέρει να κάνει καλά: να αποζημιώνει όσους καταστράφηκαν από τη δική της ανεπάρκεια (όπως έκανε και μετά τις φοβερές πυρκαγιές του περσινού καλοκαιριού).
Μόνο που η κυβέρνηση πρέπει να γνωρίζει ότι ο έλληνας φορολογούμενος πληρώνει για να έχει δημόσια ασφάλεια. Δεν μπορεί να πληρώνει επʼ άπειρον, ξανά και ξανά, όπου η δημόσια ασφάλεια αποδεικνύεται ανεπαρκής…
Σʼ ό,τι αφορά τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες που καταστράφηκαν, χαλάλι τους, να αποζημιωθούν οι άνθρωποι.
Αλλά σʼ ότι αφορά τις καταστροφές στους Πανεπιστημιακούς χώρους, γιατί να πληρώσουμε ξανά – για πολλοστή φορά – τα σπασμένα; Να τα πληρώσουν από την περιουσία τους οι πρυτανικές αρχές που δεν ήραν το άσυλο.
Αυτοί δεν είναι «κατά νόμον υπεύθυνοι» για τη φύλαξη της δημόσιας περιουσίας; Ευθύνη σημαίνει ότι υπάρχουν και συνέπειες για την ανευθυνότητα. Ούτε δεκάρα για τις καταστροφές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Καμία ανοχή στην αβελτηρία των υπότροπων. Οι πρυτανικές αρχές είναι πολλαπλά υπότροποι. Κι αν μια φορά τους κυνηγήσουμε νομικά, να δείτε πόσο πιο υπεύθυνοι θα είναι από δω και μπρός…
* Τέταρτον, το σχέδιο απέτυχε, διότι μέσα από την οργιαστική αλλά αυθεντική συζήτηση που γίνεται στα διαδικτυακά μέσα (ιστοσελίδες, blogs κπλ.) η αλήθεια άρχισε να βγαίνει, κι ας αποκρύβεται ακόμα από τα μεγάλα ηλεκτρονικά ΜΜΕ: Και η αλήθεια για την ιατροδικαστική εξέταση του άτυχου 15χρονου και για τη βαλλιστική εξέταση της σφαίρας, και για το ρόλο των κουκουλοφόρων και για τις διεθνείς σκοτεινές διασυνδέσεις τους, και για τους ενήλικες καθοδηγητές των εμπρηστών, και για το ρόλο των λαθρομεταναστών και για τις αντιδράσεις των κατοίκων σʼ όλη την Ελλάδα.
Το Ιντερνετ δεν είναι μόνο μέσο για τη δικτυακή καθοδήγηση μαζοποιημένων πιτσιρικάδων. Είναι και μέσο για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να διαχυθεί σʼ όλο τον πληθυσμό, παρά την επιχείρηση απόκρυψης – στρέβλωσης – χειραγώγησης…

Κυβέρνηση κι ευθύνες

Τέλος, η κυβέρνηση απογοήτευσε τους πάντες. Διότι όταν καίγονταν όλες οι μεγάλες πόλεις της χώρας, καλούσε τους κουκουλοφόρους να… πάρουν τις ευθύνες τους! Αν είναι δυνατόν…
Όλοι εμείς που ΔΕΝ είμαστε δεξιοί (ούτα παλαιο-δεξιοί, ούτε σύγχρονοι κεντρο-δεξιοί) δεν θέλουμε μια κυβέρνηση που σε κρίσιμες στιγμές αγωνίζεται να μας πείσει για τις… «ανθρωπιστικές» της αρχές και την «προοδευτικότητά» της.
Από τον Κώστα Καραμανλή δεν περιμένουμε να μας αποδείξει ότι «δεν είναι δεξιός». Περιμένουμε να μας αποδείξει ότι μπορεί να προστατέψει το δημόσιο συμφέρον.
Δεν περιμένουμε να μας αποδείξει, ότι δεν ταυτίζεται με τους «ακραίους». Περιμένουμε να μας αποδείξει ότι μπορεί να μας προστατέψει από τους ακραίους που έχουν κατακλείσει από παντού την κοινωνία και την τρομοκρατούν.
Περιμένουμε να μας αποδείξει ότι μπορεί να γίνει Σαρκοζύ. Ο οποίος δεν δίστασε, τον Οκτώβριο του 2005: Καθάρισε τη Γαλλία από την παρανομία, τον είπαν «ακροδεξιό», τον είπαν «φασίστα», αλλά εκείνος έκανε την δουλειά του (παρά την υπονόμευση ακόμα και των δικών του), κι ύστερα πήγε στις εκλογές, κατέβηκε με σύνθημα το «Νόμο και την Τάξη» και σάρωσε.
Πού; «Στη δημοκρατική Γαλλία, του Διαφωτισμού και του Μάη του ʼ68». Τους είπε, ότι βρίσκομαι εδώ όχι για να απολογηθώ που είμαι δεξιός, αλλά για να κάνω το καθήκον μου απέναντι στο Γαλλικό λαό. Και τον ψήφισαν όλοι, ακόμα και πολλοί μη δεξιοί. Και ύστερα, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του, προσχώρησαν στην κυβέρνησή του τα μισά στελέχη του Σοσιαλιστικού κόμματος! Τα άλλα μισά διασπάστηκαν…
Ο κόσμος είναι βαθιά απογοητευμένος από την κυβέρνηση Καραμανλή και τη στάση της. Μπορεί να είναι τυχερός ο Καραμανλής ακόμα μια φορά. Γιατί μʼ όλη την απογοήτευση που προκαλεί η κυβέρνησή του, ο κόσμος συνειδητοποιεί πλέον ότι απέναντι του είναι ο Γιώργος Παπανδρέου που φλερτάρει να πάει σε συγκυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ, που φλερτάρει με τους κουκουλοφόρους. Κι αυτό το ενδεχόμενο τελικά λειτουργεί υπέρ της κυβέρνησης. Αλλά ως πότε «ο φόβος θα φυλάει τα έρμα»;
Δεν ζητάμε από τον Κώστα Καραμανλή να γίνει Ελευθέριος Βενιζέλος ή Ανδρέας Παπανδρέου. Σύγχρονος ευρωπαίος πολιτικός μπορεί να γίνει;
Έτσι, λίγο από Σαρκοζύ.
Όσο πατάει η γάτα…

To ask them four years after that country basked in the glory of staging one of the most successful Olympic Games might be considered absurd. But yesterday, as Greece entered a second week of pitched battles between rock-throwing protesters and riot police – with security forces turning to Israel and Germany to replenish depleted reserves of toxic gases to contain the angry crowds – such questions did not seem foolish. Or, I’m sad to say, remotely absurd.

Athens is in a mess and it’s not just the rubble or burned-out buildings or charred cars and firebombed rubbish bins and smashed pavements that now stand as testimony to unrest not seen since the collapse of military rule in 1974. Twenty-two years after I moved to Greece I have looked into eyes full of anger and despair. At night, as marauding mobs of Molotov-cocktail wielding youths have run through the city’s ancient streets, I have closed the shutters of the windows to my home. My friends have done the same.